In de schaduw van vriendschap

Wat betekent vriendschap? Hoe komt het dat vriendschap met die ander tijdelijk kan zijn of dat je bij een woordenwisseling elkaars vriend niet meer wilt zijn. Of dat je zo angstvallig vrienden wilt behouden, maar eigenlijk jezelf niet meer kunt zijn. Dat mogelijk de balans weg is in het geven en nemen? Zou het goed zijn om, wanneer je iemand leert kennen, eens te spreken over wat vriendschap voor jou betekent. Of eerst eens te vragen aan die ander wat hij onder vriendschap verstaat? Of laat je het gewoon gebeuren en zijn woorden overbodig?  Er zijn vele vormen van vriendschap, ik beperk me nu tot de volgende omschrijving die ik gevonden heb: ‘vriendschap is een nauwe relatie of verhouding tussen twee mensen of meerdere mensen. Het belangrijkste waarop een vriendschap is gebaseerd is vertrouwen en onvoorwaardelijk’. Ik weet niet zeker of ik daar goed mee omga; ik bedoel daarmee vooral de term onvoorwaardelijk.

Jazeker ze was een hele goede vriendin van mij. We waren elkaars tegenpolen, maar kenden elkaar intussen al meer dan 33 jaren. We waren ooit vrijgezellen, gingen samen tennissen, lol maken, we trouwden, kregen kinderen en bleven ondertussen met elkaar in contact. Hoe mooi is dat om samen terug te blikken, herinneringen op te halen en het leven met elkaar te bespreken. Eigenlijk zo het leven met elkaar te delen.

En na die jarenlange vriendschap werd de vriendschap verbroken. Er lag een brief op de deurmat. Mijn vriendin verbrak de relatie; volgens haar was die doodgebloed. Ze vond dat ze te weinig van me hoorde, zeker omdat ze gezondheidsproblemen had. Ik realiseerde me een aantal zaken. Ik wist dat ze weer een afspraak had gehad in het ziekenhuis en inderdaad ik had haar niet gebeld. In die week was mijn moeder bij ons thuis en was gevallen met de rollator. Ik was flink geschrokken hoe kwetsbaar mijn moeder was. En hoe stoer ze zich hield bij de Eerste Hulp toen de arts haar hand hechtte die was opengescheurd. Ze kreeg na een dag ook nog een infectie aan haar hand.

Toen ik de brief telkens weer doornam, realiseerde ik me dat ik met mijn rug tegen de muur stond. Niets was meer bespreekbaar, het was een éénzijdige beslissing. Een paar dagen later, toen ik weer rustig was, belde ik mijn vriendin. Ik ging ervan uit dat we een gesprek zouden voeren over wat er mis was gegaan. Ik stond open voor een serieus gesprek. Ze was blij dat ik belde maar ze had het wel degelijk gemeend: de vriendschap was voorbij. Ze zat ook nog met het feit dat we jaren geleden een flinke ruzie hadden gehad. Toen ik aangaf dat ik veel aan haar dacht, antwoordde ze ‘hoe kan ik weten dat je regelmatig aan me denkt’. Ik raakte op dat moment in de war en voelde me uit het veld geslagen. Ook ik gaf het uiteindelijk op. Nu zijn we weer 11 jaar verder en ik realiseer me terwijl ik mijn verhaal schrijf dat we beiden een kans hebben laten liggen. Er is geen enkele reden om alsnog die kans te pakken. Vriendschap gebaseerd op vertrouwen en onvoorwaardelijkheid betekent voor mij dat we nog steeds vriendinnen zijn. Ik mis haar, denk aan haar en vraag me af hoe het met haar gaat. Soms droom ik over haar en dan zitten we samen aan tafel bij te kletsen. Die gedachte zette ik een aantal maanden geleden om in een poging om opnieuw met haar in gesprek te komen. Maar dat liep op niets uit. Ik heb mijn best gedaan om me onvoorwaardelijk op te stellen; om te laten weten dat ik haar mis, dat ik warme herinneringen heb aan onze tijd samen en dat vriendschap niet alleen bestaat uit positieve momenten.

Iedereen heeft vriendschap nodig in zijn leven om zich verbonden te voelen, om geluk te ervaren; om liefde, verdriet en herinneringen te kunnen delen. Je leeft zelfs langer omdat je je simpelweg gelukkiger voelt. Vriendschap is misschien wel gewoon een ander woord voor liefde!

Hoe ervaar jij vriendschap? Vriendschap kan op zoveel manieren betekenisvol zijn — van kleine gebaren tot diepe verbindingen. Ik ben benieuwd naar jouw ervaring.

Jouw verhaal kan anderen inspireren!

Vriendinnen in 't Griftpark Utrecht zomer 2022